பசுவதை பற்றிய ஆவணப்படம்

பசுவதை தடையைப் பற்றிய ஆவணப்படம் ஒன்றை இன்று பார்த்தேன். ஆலயம் தொழுவோர் சங்கம் சார்பாக எடுக்கப்பட்டிருந்த இந்த ஆவணப்படத்தை இயக்கியவர்கள் பத்ரி (பத்ரி சேஷாத்ரி அல்ல) மற்றும் ராதா ராஜன்.

ஆலயம் தொழுவோர் சங்கத்தின் சார்பாக முதலில் பலர் பேசினார்கள். ஆலயத்தின் பல்வேறு சொத்துகள் இன்று அரசால் எப்படி கபளீகரம் செய்யப்படுகின்றன என்றெல்லாம் எடுத்துரைத்தார்கள். ஹிந்து ஆலயங்களை அரசிடமிருந்து மீட்டு அவற்றை ஹிந்து அமைப்புகளிடம் கொடுப்பதே ஒரே வழி என்றெல்லாம் சொன்னார்கள். ஹிந்து ஆலயங்களில் நடைபெறும் எல்லாமே தர்மத்துக்கு எதிரானதாக இருப்பதாகவும் அதனை சரியான முறையில் செய்ய ஹிந்து அமைப்புகளால் மட்டுமே முடியும் என்றார்கள். அரசு செய்யும் தவறுகளைத் திருத்துவதைவிட ஹிந்து அமைப்புகளிடம் ஹிந்து ஆலயங்கள் வருவதே முக்கியமானது என்பதே இச்சங்கத்தின் நோக்கம் என்பது புரிந்தது. இதில் தவறு காண இடமில்லை. ஏனென்றால் எல்லா அரசுகளுமே ஆலயங்களின் சொத்துக்களைத் தங்கள் பினாமி சொத்துகளாகத்தான் பாவிக்கின்றன. ஆனால் ஹிந்து அமைப்புகள் வசம் வரும் ஆலயங்களில் பராமரிக்கப்படும் முறைகள் எவ்வகையிலும் சாதி ஏற்றத்தாழ்வு சாராததாக இருக்கும் உறுதியை ஹிந்து அமைப்புகள் வழங்கவேண்டும். அரசு தரப்பில் நடக்கும் குறைகளை எதிர்கொள்ளவாவது முடியும். தனிப்பட்ட நிறுவனப்படுத்தப்பட்ட அமைப்புகளின் கைகளில் வரும் ஆலயங்களில் நடக்கும் அத்துமீறல்களை எதிர்கொள்வது நிச்சயம் சவாலான ஒன்றே.

பின்னர் பசுவதை பற்றிய, கேரளாவுக்கு இறைச்சிக்காகக் கடத்தப்படும் மாடுகளைப் பற்றிய ஆவணப்படம் ஒளிபரப்பானது. பசு என்றாலே அது எருமை எல்லாவற்றையும் சேர்த்தே குறிக்கும் என்று சொல்லப்பட்டது. இதிலிருந்தே எனது குழப்பம் தொடங்கிவிட்டது. பசுவதை பற்றிய ஒரு தெளிவின்மை எனக்கு எப்போதுமே உண்டு. ஒரு ஆன்மிக ஹிந்துவாக என்னால் நிச்சயம் பசுவதையை ஏற்றுக்கொள்ள முடியாது. ஆனால் ஓர் சக ஹிந்துவாக, மாட்டிறைச்சி சாப்பிடுவர்களைக் கேவலமாக நினைக்கவும் என்னால் முடியாது. எனவே இதுகுறித்த குழப்பம் எப்போதும் எனக்கு உண்டு. இந்த ஆவணப்படம் அந்தக் குழப்பத்தைப் பன்மடங்கு கூட்டிவிட்டது என்றே சொல்லவேண்டும்.

பசுவதைத் தடை என்பதை ஹிந்து அமைப்புகள் இன்னும் தெளிவாக்க வேண்டும் என்றே நினைக்கிறேன். ஒட்டுமொத்த பசுக்கொலை தடை என்று தொடங்கினால் அது வெற்றி பெறும் வாய்ப்பு ஒரு சதவீதம் கூட இருக்காது என்றே உறுதியாகத் தோன்றுகிறது. ஒட்டுமொத்த பசுவதைத் தடை என்பது, பல்வேறு சாதிகளின் உணவுப் பழக்கத்தைக் கட்டுப்படுத்துவதாக ஆகிவிடும் என்பதால் இதனை எக்காரணம் கொண்டும் ஏற்கமுடியாது. தலித்துகள், பழங்குடிகள் உள்ளிட்ட, மாட்டிறைச்சியை உண்ணும் உணவுப் பழக்கம் உடைய சாதிகளின் பங்கேற்பில்லாமல் இப்பசுவதை எதிர்ப்பை மேலே கொண்டு போகவே முடியாது. எத்தனையோ தலித்துகள் இன்றும் பசுவதையை ஏற்பதில்லை. உண்மையில் பசுவதை எதிர்ப்பு அவர்கள் மூலம் அவர்களில் இருந்தே தொடங்கவேண்டும். அம்பேத்கர், தலித்துகள் இறந்த பசுக்களின் தோலை உரிப்பதிலிருந்தும், அவற்றின் இறைச்சியை உண்பதிலிருந்து வெளியே வரவேண்டும் என்று சொல்லியிருக்கிறார் என நண்பர் ஒருவர் சொன்னார். இங்கிருந்தே நாம் தொடங்கவேண்டும். பசுவதை (அதாவது பசுவைக் கொல்லுதல்) என்பது அடிப்படை உரிமைக்கு எதிரானது என்பதை அம்பேத்கர் ஏற்காததன் சூட்சுமம், தலித்துகள் மற்றும் பழங்குடிகள் பற்றிய அவரது பார்வையில் உள்ளது. இதே பார்வையே நேருவுக்கும் இருந்திருக்கவேண்டும்.

ஆவணப்படத்தைப் பற்றிய ராதா ராஜன் நேரு மீது குற்றம் சாட்டும் தொனியில்தான் பேசினார். அவரது குற்றம் சாட்டுதல் அவரது பார்வையிலிருந்து புரிந்துகொள்ளக்கூடியதே. ஆனால் ஒரு பெரிய இயக்க முன்னெடுப்பு ஒருவரது அல்லது சிலரது தனிப்பட்ட பார்வையில் ஏற்படும் புரிதலை அடிப்படையாகக் கொண்டு நடக்கமுடியாது என்பதே உண்மை. எனவேதான் காந்தி பசுவதைத் தடை என்பது தனிப்பட்ட மனிதரின் மனங்களில் நிகழும் மாற்றமாக இருக்கவேண்டும் என்றார் போல. சட்டத்தின் மூலமாக இதனைச் செய்யமுடியாது. செய்தால் அது ஹிந்து மதத்தில் சாதி ரீதியான பிளவை இன்னும் ஆழமாக்கும். 

அது மட்டுமல்ல. நேரம் பார்த்துக் காத்திருக்கும் கிறித்துவ மதம் பரப்பும் குழுக்களுக்கு பந்தி விரிப்பது போல் ஆகிவிடும். நேரு அரசின் போது பசுவதைத் தடைச் சட்டம் வருவதை அரசில் இருந்த அத்தனை முஸ்லிம்களும் வரவேற்றார்கள். ஆனால் நேரு பசுவதைத் தடைச் சட்டத்தைக் கொண்டுவரவில்லை. மாறாக ஒரு குழுவை நியமித்து அதன் கருத்துகளைக் கேட்டார். அக்கருத்துகளையும் செயல்படுத்தவில்லை. இந்திராவின் ஆட்சிகாலத்திலும் பசுவதைத் தடைச் சட்டம் குறித்து ஒரு குழுவிடம் கருத்து கேட்கப்பட்டது. அதில் கோல்வல்கரும் இருந்தார். இது பற்றிய மேலதிகத் தகவல்களைப் படிக்கவேண்டும். இந்த ஆவணப்படத்தின்படி, இக்குழுவின் அறிக்கைகள் வெளியிடப்படவில்லை. வாஜ்பாய் அரசிலும் இன்னொரு குழுவிடம் கருத்துக் கேட்கப்பட்டதாம். அக்குழுவின் கருத்துகளும் வெளியிடப்படவில்லை போல. வாஜ்பாயும் நேரு போல் அம்பேத்கர் போல் சிந்தித்திருக்கவேண்டும். 

பசுவதைத் தடைச் சட்டம் என்பது, உயிர்க்கொல்லாமை என்பதை ஒட்டி சிந்திக்கக்கூடிய ஆளவுக்கு மேம்போக்கானதல்ல. நிச்சயம் ஆழமானது. இந்தியாவில் சிறிய சிறிய குழுக்களாக இருந்தாலும் பல்வேறு நுண்மைகளுடன் வேர்கொண்டிருக்கும் பல்வேறு சாதிகளின் பழக்க வழக்கங்களையும் நம்பிக்கைகளையும் ஒட்டியது. அதைக் கணக்கில் கொள்ளாமல் நாம் பேசமுடியாது. அந்த சாதிகளின் பிரதிநிதித்துவம் இல்லாமல் ஒரு மக்கள் இயக்கமாக பசுவதைத் தடையை மேலே கொண்டு போகவும் முடியாது. இந்த ஆவணப்படம் வெளியீட்டின்போதே இச்சாதிகளின் பிரதிநிதிகள் கலந்துகொள்ள ஏற்பாடு செய்யப்பட்டிருக்கவேண்டும். அப்போதுதான் பசுவதை தடை பற்றிய மன மாற்றத்தை நோக்கி நாம் முன்னேற முடியும். பசுவதை எக்காரணம் கொண்டும் ஏற்காத என்னைப் போன்றவர்கள்கூட, ஹிந்து தர்மத்துக்குள் இருக்கும் பல சாதிகளின் கண்ணோட்டங்களைப் பார்க்க யோசிக்கும்போது, அந்த அந்த சாதிகளின், அதுவும் பசுக்கொலை ஒரு பெரிய தவறல்ல என்று நினைக்கும் சாதிகளின் ஆதரவைப் பெறுவது எத்தனை சிக்கலானது என்று புரிந்துகொள்ளலாம். இவர்களை நோக்கியே நாம் பசுக்கொலையைப் பேசவேண்டும்.

முஸ்லிமகள் சில இடங்களில் பசுக்கொலையை ஹிந்துக்களுக்கு எதிரான சிம்பலாகப் பயன்படுத்தியிருக்கிறார்கள். பதிலுக்கு பன்றி இறைச்சி நல்லது என்பதுபோன்ற ஹிந்துக்குரலையும் கேட்டிருக்கிறேன். இவற்றையெல்லாம் விட, பசுவதை என்பது ஹிந்துக்களுக்குள்ளான பெரிய பிரச்சினையே அன்றி ஹிந்து முஸ்லிம் பிரச்சினை அல்ல என்று ராதா ராஜன் சொன்னார். இது சரியானதே. எப்போது அது ஹிந்துக்களின் தோல்வியாகிறதோ, அப்போது நாம் அனைத்து ஹிந்துக்களிடமும் அதாவது அனைத்து சாதிகளிடமும் இருந்து நம் பேச்சைத் தொடங்கவேண்டும். அதற்கு முதலில் நாம் சாதிய ஏற்றத்தாழ்வுகள் மற்றும் அதன் பெயரில் நடக்கும் கொடுமைகளைப் பற்றிப் பேசவேண்டும். இல்லையென்றால், ‘எங்களைக் காப்பாத்தவே நாதியில்லை. இதில் மாடுகளைக் காப்பாத்துறது அதைவிட முக்கியமா போச்சா?’ என்ற குமுறலுக்கு பதில் இல்லாமல் ஓடி ஒளியவேண்டியிருக்கும்.

ஆவணப் படம் தொடர்பாகச் சொல்லவேண்டுமானால், இந்த ஆவணப்படம் மனதை உலுக்கக்கூடியதாக, உயிரை அறுக்கக்கூடியதாக இல்லை. சாதாரணமாக நாம் பார்த்து பார்த்து மரத்துப் போய்விட்ட, வண்டிகளில் கூட்டம் கூட்டமாக அள்ளிச் செல்லப்படும் மாடுகளையே காண்பிக்கிறார்கள். ஒரு பெரிய அரங்கத்தில் பலர் இதனைப் பற்றிப் பேசி, அதற்குப் பிறகு பார்க்கும்போதுகூட ஒரு மெல்லிய பாவம் மட்டுமே தோன்றுகிறது. நாம் மனமும் மூளையும் மழுங்கடிக்கப்பட்டுவிட்ட என்னைப் போன்ற மக்களிடம் பேசிக்கொண்டிருக்கிறோம். அப்படியானால் அதை உடைக்கிற உளியின் சக்தியும் அதற்கு இணையான, அதைவிட அதிகமான வலு கொண்டதாக இருக்கவேண்டும். அந்த வலு இந்த ஆவணப்படத்தில் இல்லை. ப்ரீச்சிங் டூ தி கன்வர்டட் வகைக்கு மட்டுமே சில உச் உச் த்ஸொ த்ஸொ வரும். மற்றவர்கள் இதனை எளிதாகப் பத்தோடு பதினொன்றாகக் கடப்பார்கள். இப்படிச் சொல்வதால், இந்த ஆவணப் படத்தின் பின்னாலுள்ள உழைப்பை, தியாகத்தை நான் கண்டுகொள்ளவில்லை என்பது அர்த்தமல்ல. இதில் ஈடுபட்ட ஒவ்வொருவருக்கும் என் கோடி வணக்கங்கள். ஆனால் உங்கள் உழைப்புக்கேற்ற ஊதியம் கிடைக்கவில்லை என்று மட்டுமே சொல்லவருகிறேன். 

மற்ற சாதிகளின் கருத்துக்களோடு, இது மக்களுக்கான இயக்கம் என்று சொல்ல வைக்கிற வகையிலான ஆவணப்படமே பசுவதைத் தடை குறித்த முக்கியமான ஆவணப்படமாகத் திகழமுடியும். அதற்கு இது ஒரு தொடக்கமாக அமையும் என்று நம்புவோம். ஆவணப்படக் குழுவினருக்கு வாழ்த்துகள்.

Share

Facebook comments:


6 comments

  1. நன்றி ஹ பி !

    //நேரு அரசின் போது பசுவதைத் தடைச் சட்டம் வருவதை அரசில் இருந்த அத்தனை முஸ்லிம்களும் வரவேற்றார்கள்.//

    இந்த பொடியை புரிந்து கொள்ளமுடியாத அளவுக்கு புதிராய் உள்ள விஷயம் “ஆம்புரின், ராணிபேட்டை,குரோம்பேட்டை பல்லாவரம் தோல் தொழிற்சாலை வளர்ச்சியும் அதை பெரும்பாலோர் முஸ்லிம்கள் தான் வளர்த்து எடுக்கிறார்கள் என்பதுவும், அதுவும் தோல் கேரளாவில் இருந்து தான் பெரும்பாலும் வாங்குகிறார்கள்” என்பதுதான் !

  2. //மாட்டிறைச்சி சாப்பிடுவர்களைக் கேவலமாக நினைக்கவும் என்னால் முடியாது//

    இதிலேயும் பொடி இருக்கிறது மீண்டும்; “மாட்டிறைச்சி சாப்பிடுவது வேறு”; “மாட்டிறைச்சி மட்டும் தான் சாப்பிடுவேன் என்று சொல்லுவதும்” இங்க தான் கேரளா இடிக்கிறது !

  3. senthil says:

    /** தலித்துகள், பழங்குடிகள் உள்ளிட்ட, மாட்டிறைச்சியை உண்ணும் உணவுப் பழக்கம் உடைய சாதிகளின் பங்கேற்பில்லாமல் இப்பசுவதை எதிர்ப்பை மேலே கொண்டு போகவே முடியாது.
    **/

    இந்தியாவில் எல்லா ஜாதியும் பசுவை தெய்வமாகவே பார்த்திருக்கிறார்கள்.. தோல் வேலை செய்யும் ஒரு சில சாதிகளும், இறந்து போன பசுவின் மாமிசத்தையே சாப்பிட்டிருக்கிறார்கள்..

    நீங்கள் பொத்தாம் பொதுவாக இப்படி கருத்துக்களை விடுப்பதற்கு பதில், எந்தெந்த ஜாதிகள் பசுவதை ஆதரிக்கின்றன என்று சொல்ல்யிருந்தால் தெளிவிருக்கும்..

    தமிழ்நாட்டில், சக்கிலியர் சமூகம்தான் தோல் வேலை செய்யும் ஜாதி.. ஆனால் அவர்கள் குலதெய்வமான பெருமாள் கோயிலில் சாமி மாடு இருக்கும்.. அந்த காளையை வருடம் ஒருமுறை எல்லா வீட்டுக்கும் கூட்டி வந்து கும்பிடுவார்கள்.. அவர்கள் சாதி ரீதியாக பசுவதையை ஆதரிக்க மாட்டார்கள்..

    இவர்களை தவிர தோல் வேலை செய்பவர்கள் வேறு எந்த சாதியும் இல்லை..

    ஆக பசுவை பணத்துக்காக வாங்கி விற்கும் தனிப்பட்ட மனிதர்கள்தான் இந்த பசுவதைக்கும் மூல காரணம்.. அவர்களை தூக்கி உள்ளே போட்டால் பசுவதையை முற்றிலுமாக தடுக்கலாம்.. ஆனால் ஏதோ ஒரு பெரிய சக்தி தடுத்துக் கொண்டிருக்கிறது..

    இந்த விஷயங்கள் உங்களுக்கு தெரியுமா..

  4. senthil says:

    /** ஒரு ஆன்மிக ஹிந்துவாக என்னால் நிச்சயம் பசுவதையை ஏற்றுக்கொள்ள முடியாது. ஆனால் ஓர் சக ஹிந்துவாக, மாட்டிறைச்சி சாப்பிடுவர்களைக் கேவலமாக நினைக்கவும் என்னால் முடியாது.
    **/

    பிதற்றலான வாதம்.. பசுவை கொல்பவனை மிலேச்சகன் என்று நமது சாஸ்திரங்கள் தெளிவாக வரையறுத்து வைத்திருக்கிறது..

    மாட்டுக்கறி சாப்பிடுபவன் ஹிந்துவும் அல்ல பொந்துவும் அல்ல.. அவன் ஒரு மிலேச்சகன் .. ஒதுக்கி வைக்கப்பட வேண்டியவன்..

    இந்த மாதிரி ஆட்களுக்கு வக்காலத்து வாங்குபவர்களும் ஹிந்து கிடையாது.. அவர்கள் ஆன்மிகவாதியும் கிடையாது..

  5. ஓகை நடராஜன் says:

    ///** ஒரு ஆன்மிக ஹிந்துவாக என்னால் நிச்சயம் பசுவதையை ஏற்றுக்கொள்ள முடியாது. ஆனால் ஓர் சக ஹிந்துவாக, மாட்டிறைச்சி சாப்பிடுவர்களைக் கேவலமாக நினைக்கவும் என்னால் முடியாது.
    **/

    பிதற்றலான வாதம்.. பசுவை கொல்பவனை மிலேச்சகன் என்று நமது சாஸ்திரங்கள் தெளிவாக வரையறுத்து வைத்திருக்கிறது..//

    மாட்டிறைச்சி சாப்பிடும் இந்துக்களை சக இந்து என்று சொன்னதை சற்றும் பொறுக்க முடியாமல் இந்து பொந்து என்றெல்லாம் எழுதும் கொடுமையை என்னவென்று சொல்வது? பசுவதைக்கும் மாட்டிறைச்சி உண்பதற்கும் உள்ள வேறுபாடு கூட தெரியாத அந்தக பொந்தில்தான் இந்த செந்தில் போலும்!

  6. மலர்மன்னன் says:

    என் அன்பிற்குரிய ப்ரஸன்னா,
    உங்களைப் போன்ற ஹிந்து சமூக உணர்வுள்ளவர்கள் இதை நம் நாட்டுப் பொருளாதாரக் கண்ணோட்டத்துடன் பார்க்க வேண்டுகிறேன். இந்த ஆவணப் படத்திற்குத் தமிழாக்கம் செய்த அளவு இதில் எனக்குத் தொடர்பு உள்ளது. இதன் கருத்தில் எனக்கு முழுக்க முழுக்க உடன்பாடு இருப்பதாலேயே தமிழாக்கம் செய்யவும் ஒரு சமூக நலத் தொண்டாகச் செய்ய ஒப்புக்கொண்டேன். அக்டோபர் 4 முதலே நான் தமிழ் நாட்டிற்கு வெளியே இருந்து வருகிறேன். எனவே திரையிடலில் என்னால் கலந்துகொள்ள இயலவில்லை.
    என்னதான் கால மாற்றம் என்றாலும் நமது விசாலமான நாடு சிறு விவசாயிகள் மிகுதியாக உள்ள நாடாகத்தான் இருந்துவரும். அவர்களுக்குக் கால்நடை என்பது ஒரு செல்வம். இன்று விவசாயம் பெரும் நஷ்டம் தரும் தொழிலாக இருப்பதால்தான் விவசாயிகள் தங்கள் கால்நடைகளை விற்க வேண்டிய இக்கட்டான நிலைக்கு ஆளாகிறார்கள். இல்லையேல் அவர்கள் கண்டிப்பாகத் தங்கள் கால்நடைகளை அடி மாடுகளாக விற்கும் நிலைக்கு ஆளாக மாட்டார்கள். மேலும் அதிக விலை என்னும் கவர்ச்சியால் அவர்கள் ஈர்க்கப்படுகிறார்கள். கால்நடைகளை விவசாயத்திற்கும் அக்கம் பக்கப் போக்குவரத்துக்கும் பயன்படுத்துவது சுற்றுச் சூழலுக்கும் நல்லது, பராமரிப்புச் செலவும் குறைவு. விவசாயத்துக்கு டீசல் வாங்கிக் கட்டுப்படியாகாது. நிலத்தடி தண்ணீர் இறைப்புக்கே அது கட்டுப்படியாவதில்லை. மேலும், கால்நடைகள் வேலைக்கு உதவுவதோடு மட்டும் இருந்துவிடுவதில்லை. அவற்றின் கழிவுப் பொருள் எருவாகப் பயன் படுவதோடு பயோ வாயு தயாரிக்கவும் பயன்படும். பயோ வாயு பெருமளவில் தயாரித்தால் கிராமங்களில் மின்சாரத் தேவை வெகுவாகக் குறையும். சமையல் வேலைக்கும் அது உதவும். பஞ்சாப் கிராமங்களில் பயோகேஸ் பயன்படுத்தி, அன்றடம் கூட்டுறவு சமையல் நடப்பதைப் பார்த்திருக்கிறேன். இதை நாடு முழுவதும் பரவலாக்கினால் எவ்வளவு நன்றாக இருக்கும்!
    பசு என்றால் சமஸ்க்ருதத்தில் பொதுவாக எல்லா மிருகங்களையும் குறிக்கும். கோ என்றால்தான் பசு என்றாகும். கால்நடைகள் அழிந்துவரும் வேகத்தை கருத்தில் கொண்டு, அழிந்து வரும் உயிரினம் என்ற சலுகையில் அவற்றைக் கொல்லத் தடை விதிக்க இயலும். சமயவாதிகள் கோ சம்ரட்சணம் என்று சொல்வதால் நாம் ஒரு நல்ல பணியை ஏன் ஒரு குறிப்பிட்ட சமயத்துடன் இணைக்க வேண்டும்?
    ஐரோப்பிய நாடுகள் தங்கள் நாட்டு நில, நீர் வளங்கள் கெட்டுப்போகலாகாது என்பதால்தான் தோல் பதனிடுதல், சாயம் ஏற்றுதல் போன்ற அடிப்படை வேலைகளை சாமர்த்தியமாக நம் தலையில் கட்டுகின்றன. நாம் ஏற்றுமதி வருமானம் கிட்டிவிட்டதாக அகமகிழ்ந்து நமது நீர் நிலைகள், விளை நிலங்கள் ஆகியவற்றைப் பாழ் படுத்துகிறோம்!

    கால்நடைகள் அரிய அழியும் நிலை உயிரினம் என்ற பிரிவின் கீழ அவற்றைப் பாதுகாக்க வழி தேடுவோம்.

    இந்த பூமி மனிதர்களுக்கு மட்டுமானது அல்ல. மேலும் மனிதன் உரிரினச் சங்கிலியில் ஒரு கண்ணியே யன்றி, சகலத்துக்கும் எஜமானன் அல்ல. மனிதன் தன்னை எஜமானனாகக் கருதுவது நீடித்தால் விண்வெளியில் மிதக்கும் இந்த அருமையான நீலநிற கிரகம் வெகு விரைவில் வெறும் பொட்டலாகி மங்கலான பழுப்புச் சிவப்பில் உருளும்.
    -மலர்மன்னன்

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*