Archive for ஹரன் பிரசன்னா

சேரனின் "ஆட்டோகிராஃப்" – ஒரு விமர்சனம்


தமிழ்த்திரையில் நம்பிக்கை அளிக்கும் இயக்குநர்களில் சேரனும் ஒருவர். இந்தப் படத்திலும் அதை நிரூபித்திருக்கிறார். எல்லாருக்கும் ஏற்பட்டிருக்கும் அனுபவம் படமாக்கப்பட்டுள்ளது. சிறப்பாகவே படமாக்கப்பட்டுள்ளது.

பத்தாவது படிக்கும்போது ஏற்படும் ஈர்ப்பு படமாக்கப்பட்டிருக்கும் விதம் கவிதை மாதிரி இருக்கிறது. அந்தச் சிறுவனும் அந்தப் பெண்ணும் பேசிக்கொள்ளும் விதம் படு யதார்த்தம்.

கேரளச்சூழலில் இரண்டாவது பெண்ணைச் சந்திக்கிறார். காதல் மலர்கிறது. அதைப் படமாக்கியவிதமும் வெகு இயல்பாகவும் நேர்த்தியாகவும் இருக்கிறது. இதுவரை எந்தவொரு தமிழ்ப்படமும் இத்தனை நல்ல மலையாளம் பேசி படமாக்கப்படவில்லை. மலபார் போலீஸ் படத்தைப் பார்த்த மலையாளிகள் சத்யராஜின் மீது இன்னும் வன்மமாகத்தான் இருக்கிறார்கள். 🙂

“அந்த ஏழு நாள்களில்” வரும் மலையாளம் கொஞ்சம் தேவலாம் என்றாலும் அதுவும் தரமான மலையாளமில்லை. அலைபாயுதேவில் வரும் அழகம்பெருமாளும் நித்யாவும் தரமான மலையாளம் பேசினார்களென்றாலும் மிககுறைவாகத்தான் பேசினார்கள். ஆட்டோகிரா·பில் மட்டுமே மலையாளம் சரியாகக் கையாளப்பட்டிருக்கிறது.

முதலிரண்டு பெண்கள் வரும் காட்சிகளின் நேர்த்தியை மூன்றாவது பெண் (ஸ்நேகா) வரும் காட்சியில் கோட்டை விட்டிருக்கிறார் இயக்குநர். முதலிரண்டு பெண்கள் சம்பந்தப்பட்ட காட்சிகள் எத்தனை இயல்போ எத்தனை யதார்த்தமோ அத்தனைக்கு அத்தனை ஸ்னேகா வரும் காட்சிகள் முழுவதும் செயற்கைத்தனம்.

வித்தியாசமாக வேலை கேட்கிறோம் என்று சொல்லி, அந்த முயற்சியில் வேலை கிடைத்தது என்று சொல்லும்போது படத்தின் யதார்த்தம் தொலைந்துபோக ஆரம்பிக்கிறது. சேரன் ஸ்நேகாவைச் சந்திக்கும் காட்சிகளிலேயே ஸ்னேகா தைரியசாலியாக இருப்பதுபோலத்தான் தோன்றுகிறது. ஆனால் திடீரென்று ஒரு காட்சியில் “முன்னல்லாம் இப்படி இல்ல. ரொம்ப கோழை. இப்ப ரொம்ப தைரியமா இருக்கேன்னா அதுக்குக்காரணம் friedship” என்று டயலாக் அடிக்கும்போது சிரிப்புதான் வருகிறது. ஸ்னேகாவிற்குப் பின் இரண்டு பெரிய சோகம் இருப்பதைக் காண்பிக்கிறார்கள். ஒன்று அவர் ஏமாற்றப்பட்டது; இன்னொன்று அவரது தாயின் நிலை. அப்படிப்பட்ட தாய் இறந்தும் அவர் அதை மறைத்து சேரனின் வெற்றிக்காக முயல்வதும், அதில் சேரன் வெற்றி பெறுவதும் பின்னர் அதை அறிந்த சேரன் “ஏண்டா ஏன்” என்று கேட்கும்போது friendship என்று பதில் சொல்லும்போது இது சேரன் படமா “அக்மார்க் விக்ரமன் படமா” என்ற சந்தேகம் எழுவதைத் தவிர்க்கமுடியவில்லை.

படத்தின் கவிதைத்துவமான காட்சிகள் பத்தாவது படிக்கும்போது காட்டப்படும் காட்சிகளும் கேரளக் களத்தில் வரும் காட்சிகளும். இவற்றிலும் சில இடங்களில் சறுக்கியிருக்கிறார் சேரன்.

பத்தாவது படிக்கும் சிறுவனுக்கு சேரனே குரல் கொடுத்திருக்கிறார் (என நினைக்கிறேன்). அந்தக் குரல் மிகுந்த முதிர்ச்சியோடு இருப்பதால் அந்தச் சிறுவனை நம்மிடமிருந்து கொஞ்சம் அந்நியப்படுத்தி விடுகிறது.

கேரளக் காட்சிகளில் வரும் டூயட் பாட்டு, ஆதாம் ஏவாளாகக் கற்பனை செய்து பார்ப்பது – அபத்தமான காட்சிகள்.

படத்தின் அடுத்த மிகப்பெரிய குறை பாடலும் பின்னணி இசையும். ஒரு நல்ல படத்திற்கு, கொஞ்சம் வித்தியாசமான முயற்சிக்கு சையமைக்கிறோம் என்கிற எண்ணம் பரத்வாஜுக்கும் சபேஷ்-முரளிக்கும் கொஞ்சம் கூட இருந்ததாகத் தெரியவில்லை. ஞாபகம் வருதே பாடல்தான் நல்ல பாடல் என்று சொல்லவேண்டிய துர்பாக்கிய நிலை.

நடிகர் சேரன் இனி இயக்குநராக மட்டும் இருத்தல் அவருக்கும் நமக்கும் நல்லது. காட்சி நமக்குத் தரவேண்டிய சோகத்தைத் தரவிடாமல் நடிப்பில் கொண்டு வர முயற்சித்து தரையைப் பார்த்து சோகப்பட்டு அவர் நடிக்க யத்தனிக்கும் விதம் ஸ்டீரியோ டைப்பிக்காக அமைந்துவிட்டது. அவர் நிறுத்திக்கொள்ளுதல் நலம்.

லதிகா (கேரளாவில் வரும் காதலிக்கதாபாத்திரத்தின் பெயர். நடித்திருப்பவர் கோபிகா) விதவையாகக் காட்டப்படும் காட்சி எதிர்பார்த்த ஒன்று. ஆனாலும் அதை சாமர்த்தியமாகப் பயன்படுத்திக்கொண்டிருக்கிறார் இயக்குநர் சேரன்.

இவற்றையெல்லாம் மறக்கடிக்கும் அளவிற்குப் படத்தை உயரத் தூக்கி நிறுத்துகிறது படத்தின் உச்ச கட்ச காட்சிகள். கல்யாணம் நடக்கப்போகிறது என்று தெளிவாகத் தெரிந்தும் சேரன் தனக்கு வரப்போகும் மனைவியை மனதளவில் ஏற்கத் தயாராகும் காட்சிகளைக் காட்டும் விதம் படு அசத்தல். புதுப்பெண் சொன்னதும் தாடியை எடுப்பதும், புகைப்படம் எடுக்கும்போது தோளில் கையைப் போட்டுக்கொள்வதும் ஒவ்வொருத்தராக வந்து புகைப்படம் எடுத்துக்கொள்வதும் படத்தின் ஒட்டுமொத்த இனிய நினைவுகளைக் கண்முன் கொண்டுவந்துவிடுகிறது. அதுமட்டுமில்லாமல், மூன்று பெண்களுமில்லாமல் நாலாவது ஒரு பெண்ணைத் திருமணம் செய்துகொள்வதாகக் காண்பிக்குமிடத்தில் இயக்குநர் சேரன் ஜெயிக்கிறார்.

படத்தில் நான் மிகவும் இரசித்த காட்சி என்றால் பத்தாவது படித்த போது விருப்பப் பட்ட பெண்ணைத் தன் திருமணத்திற்கு அழைக்கச் செல்லும் காட்சிகள். அவளது மகனின் பெயர் செந்தில் என்றதும் “உம் பேரு என்னப்பா” என்று கூட வந்த நண்பர் கேட்க “சுரேஷ்” என்று சொல்லவும், “பாத்தியா உனக்கு முன்னாடியே ஒருத்தன் இருந்திருக்கான்” என்னும்போது தியேட்டரே அலறுகிறது. (அப்போது சேரன் அந்த நண்பரை அறைவது கூட சரியான இயக்கம் இல்லை என்றுதான் சொல்வேன். பன்னிரெண்டு வருடங்களுக்குப் பின்பு அந்த கமெண்ட்டை யார் கேட்டாலும் சிரிக்கத்தான் செய்வார்கள். சேரன் செந்திலின் கதாபாத்திரத்தை மிகுந்த உணர்ச்சிபூர்வமாகக் காட்ட அப்படி கையாண்டார் போல!) அதைத் தொடர்ந்த காட்சிகள் எல்லாமே வெகு இயல்பாகப் படமாக்கப்பட்டிருக்கிறது.

தமிழில் நல்ல படங்கள் வருகின்ற சீசன். அதில் ஆட்டோகிரா·ப்-ம் ஒன்று.

Share

பாரதிராஜாவின் "கண்களால் கைது செய்" – ஒரு விமர்சனம்


“என் இனிய தமிழ் மக்களே!” என்று ஆரம்பித்து பாரதிராஜாவிடமிருந்து மீண்டுமொரு சுமாரான (அறுவை என்று மொழிபெயர்த்துக்கொள்ளவும்) திரைப்படம். பாரதிராஜா படம் மாதிரியே இல்லை என்ற ஒன்று மட்டும்தான் உண்மை. வழக்கமான கிராமத்தைத் தேடினால் கிடைக்காது. முழுக்க முழுக்க பணக்காரமயம். பல விஷயங்களை ஒரே திரைப்படத்தில் அமுக்கி வைத்தது போலத் தோன்றுகிறது. பெரும் பணக்காரனொருவனுக்கு கண்ணில் படும் அவனைக் கவர்ந்த பொருள்களைத் திருடும் வியாதி, கூடவே கிட்டத்தட்ட சைகோ. முதல் வியாதியை வைத்து முதல் பாதி. இரண்டாவதை வைத்து இரண்டாவது பாதி. இரண்டுக்கும் முடிச்சுப் போட ஓர் ஒருதலைக்காதல்.

சிண்ட்ரல்லாவாக தன் காதலியைப் பார்க்கும் ஒருவன், அவள் தன்னை விரும்பாதபோதும் தொடர்ந்து காதலிக்கிறான். காரணம் சிண்ட்ரல்லா அவனை வெறுக்கமாட்டாள் என்று மிக உறுதியாக நம்புகிறான். குணா அபிராமி மாதிரி. சிவப்புரோஜாக்கள், ஆளவந்தான் வாசனை லேசாக வீசுவது போல் தோன்றும் கதை. இதையெல்லாம் கொண்டு வருவதற்காகவே சொருகப்பட்ட மாதிரி வைரம் தொலையும் முதல் கதை. எல்லாவற்றையும் எப்படியாவது இணைத்துத் தைத்துவிடுவதில் மும்முரம் காட்டிய இயக்குநர் படம் பார்ப்பவர்களை மறந்துவிட்டார்.

ஆளை விடுங்கடா சாமி என்று ஓடாமல் உட்கார வைத்த விஷயங்கள் இரண்டு.

ஒன்று ஏ.ஆர்.ரஹ்மானின் இசை. இன்னொன்று கண்ணனின் ஒளிப்பதிவு.

பாரதிராஜா படம் மாதிரி இல்லை என்று சொல்ல வைத்தது இந்த இரண்டும்தான். கண்ணனின் ஒளிப்பதிவு ஆங்கிலப்படம் பார்ப்பது போன்ற ஒரு பிரமையை உருவாக்கி விடுகிறது. ஒளிப்பதிவின் கோணங்களும் தரமும் அசத்தல்.

ஏ.ஆர்.ரஹ்மானின் இசையில் என்னுயிர்த்தோழியே பாடல் இந்த வருடத்தின் மிகச்சிறந்த பாடல்களுள் ஒன்றாக அமையலாம். அனார்கலி பாடலும் நன்றாக இருக்கிறது. மற்றப் படங்களைப் போலல்லாமல் பின்னணி இசையிலும் கவனம் செலுத்தியிருப்பதை உணர முடிகிறது.

சுஜாதா வசனம் எழுதியிருக்கிறார். கதாநாயகனை (வசீகரன் என நினைக்கிறேன்) நிருபர்கள் கேள்வி கேட்கும்போது சொல்லும் பதிலில் மட்டும் சுஜாதாவைப் பார்க்க முடிகிறது. மற்ற இடங்களில் அவரைத் தேட ஒரு லென்ஸ் வேண்டும்.

கதாநாயகன் தமிழைப் படுத்துகிறார். அவர் நடிக்க முயலும் போதெல்லாம் நமக்கு மூட்-அவுட் ஆகிறது.

இசையும் ஒளிப்பதிவும் கைதுசெய்துவிடுகிறது. என்னுயிர்த்தோழியே பாடலை எழுதியது யார் என்று தெரியவில்லை. அறிவுமதியா? (அறிவுமதியின் சாயல் இருக்கிறது பாட்டில்.)

பி.கு. #1: அருவிகள் மேலே நோக்கிப் பாய்கிறதே என்ற வரியில் அருவியை மேலே நோக்கிப் பாய வைத்து புளகாங்கிதத்தை ஏற்”படுத்துகிறார்” இயக்குநர்.

பி.கு. #2: ஒரு சில இடங்களில் ஆங்கிலத்தில் வசனம் வந்த அடுத்த விநாடியே தமிழிலும் சொல்லி, நாம் பார்ப்பது தமிழ்ப்படத்தைத்தான் என்று ஊர்ஜிதப்படுத்துகிறார்கள்.

பி.கு. #3: சுஜாதா அதிகம் பில்ட்-அப் கொடுத்துவிட்டார்.

Share

கவனிப்பாரற்ற மூலை – கவிதை

எல்லா வீடுகளிலும் ஏதோ ஒரு மூலை

அதிகம் கவனிக்கப்படாமல்தான் இருக்கிறது

எந்தவிதக்காரணமுமில்லால்

எப்படியோ நிகழ்ந்துவிடுகிறது

சில புறக்கணிப்புகள்

வீட்டிற்குள் வரும் வண்ணத்துப்பூச்சி

மூலையில் ஒட்டிக்கொண்டபோது

வண்ணத்துப்பூச்சியைத் தொடர்ந்த மனம்

மூலையை மறந்துவிட்டதை உணர்கிறேன்

மூலையில் சிக்கும் காற்று

வீடு முழுதும் நிறையும்போதும்

மூலையைப் பற்றிய பிரக்ஞையில்லாமல்

காற்றைச் சிலாகித்தலோடு அடங்கிப்போகிறேன்

முன்பெல்லாமிருந்த ஒட்டடையும் சிலந்திக்கூடும்

இல்லாமல் ஒழிந்ததின் பின்விளைவு

இந்தக் கைவிடப்பட்ட மூலையென யூகிக்கிறேன்

இப்படியே விடுவதற்கில்லை

     கடிகாரம் மாட்டி வைத்து

     கவனிப்பைக் கூட்டலாம்

     (மூலை பெறும் கவனம் திணிக்கப்பட்டதாய் இல்லாமல்

     இயல்பானதாய் இருக்க விரும்புகிறேன்)

     நெடுநாளாய் முத்தம் தர மறுக்கும்

     பெண்ணை அம்மூலைக்குத் துரத்தி

     கைகளால் அணையிட்டு முத்தம் கொடுக்கலாம்

     (முத்த நினைவைத் தொடர்ந்து நீளும்

     நினைவுச் சுழியுள் மூலை முடங்கிப்போகும்)

     மூலையிலமர்ந்து

     வம்படியாய் ஒரு கவிதை எழுதலாம்

     (கிறுக்கல்களில் கவிதை சிக்கலாம்,

     மூலை சிக்குமென உறுதியில்லை)

தான் கண்டுகொள்ளப்படாததாக

இம்மூலை தானே உரக்கச் சொல்லும்வரை

திணிக்கப்படும் கவனிப்பைக் காட்டிலும்

இயல்பான புறக்கணிப்பே உசிதம்,

அதனால்தானோ என்னவோ

எல்லாவீட்டிலும் ஏதோ ஒரு மூலை

அதிகம் கவனிக்கப்படாமலிருக்கிறது

இயல்பாகவே.

Share

ஓ திராவிட்!


“It was a very big disappointment not to complete my double century, especially when I was so close to it”

“Though I was fully aware of it, the declaration came as a surprise to me. What I knew was that we were going to give the Pakistanis an hour to bat before stumps.”

“It was surprising to see Rahul declare the innings as soon as Yuvraj got out. I checked with the umpires and they confirmed the declaration”

“What is the point in discussing the matter after the declaration has been made by the captain?”

–Sachin Tendulkar.

ஓ திராவிட்!

பாகிஸ்தானுக்கு எதிரான முதல் டெஸ்ட் கிரிக்கெட் போட்டியில் சச்சின் டெண்டுல்கர் 194 ரன்கள் இருக்கும்போது கேப்டன் ராகுல் ட்ராவிட் (கங்கூலி காயத்தால் போட்டியில் கலந்துகொள்ளவில்லை. அதனால் அதற்குப் பதிலாக ராகுல் ட்ராவிட் இந்திய அணிக்குத் தலைமை தாங்கினார்) ஆட்டத்தை டிக்ளேர் செய்தார். இது சில சர்ச்சைகளைத் தோற்றுவித்திருக்கிறது.

இந்தியர்களில் கவாஸ்கரும் ராகுல் ட்ராவிட்டும் இதுவரை நான்கு இரட்டைச் சதங்களை எடுத்திருக்கிறார்கள். சச்சின் டெண்டுல்கர் இந்த இரட்டைச் சதத்தை எடுத்திருப்பாரானால் அவரும் இவர்களோடு இணைந்திருப்பார். எல்லோருமே சச்சினின் இரட்டைச் சதத்தை எதிர்பார்த்திருந்தார்கள். ஏனென்றால் இந்த டெஸ்ட்டில்தான் வீரேந்திர சேவாக் 300 ரன்கள் எடுத்து (309 ஓட்டங்கள், 375 பந்துகள், 39X4, 6X6) புதிய இந்திய சாதனையை ஏற்படுத்தினார். இதுவரை எந்தவொரு இந்திய ஆட்டக்காரரும் 300 ஓட்டங்களைக் கடந்ததில்லை. ஒரே ஆட்டத்தில், அதுவும் பாகிஸ்தானில் வைத்து பாகிஸ்தானுக்கு எதிராக, ஒரு முச்சதமும் ஓர் இரட்டைச் சதமும் எடுக்கப்பட்டிருந்தால் அது இந்திய கிரிக்கெட் வரலாற்றில் மறக்கமுடியாத மைல்கல்லாக இருந்திருக்கும். எல்லோரும் இதைத்தான் எதிர்பார்த்துக் காத்திருந்தார்கள். யுவராஜ் சிங் ஆட்டமிழந்தவுடன் கேப்டன் ராகுல் திராவிட் ஆட்டத்தை டிக்ளேர் செய்வதாக அறிவித்தது எல்லோரையும் அதிர்ச்சிக்குள்ளாக்கியது. டெண்டுல்கரும் தனது அதிருப்தியைப் பின்னர் தெரிவித்தார்.

ஓர் ஆட்டக்காரர் 194 இருக்கும்போது ஆட்டத்தை டிக்ளேர் செய்யுமளவிற்கு இந்திய அணிக்கு நெருக்கடிகள் இருந்திருக்கவில்லை என்பதே உண்மை. இதுவே நான்காம் நாள் ஆட்டமாக இருந்து, ஆட்டத்தை டிக்ளேர் செய்வதன்மூலம் பாகிஸ்தானை வெல்ல முடியும் என்கிற நிலைமை இருந்திருந்தால், அதை ஏற்றுக்கொள்ள முடியும். இரண்டாவது நாளே, அதுவும் பந்துவீச்சு சுத்தமாக எடுபடாத நிலையில் (இதைப்பற்றிய காரசாரமான விவாதம் பாகிஸ்தானியர்களிடையே நிலவுகிறது. வேண்டுமென்றே ஆடுதளத்தை பேட்டிங்கிற்குச் சாதகமாக அமைத்துவிட்டதாகவும் அதற்குப்பின் திரைமறைவு இரகசியங்கள் இருக்கிறதென்றும் பலத்த விவாதங்கள் நடைபெற்றுக்கொண்டிருக்கின்றன) பாகிஸ்தானை மட்டையடிக்க அழைத்திருக்கவேண்டிய அவசியமில்லை என்பதுதான் என் எண்ணமும். அப்படி அழைக்கப்போவதாயிருந்தால் அது பற்றிக் களத்தில் இருக்கும் ஆட்டக்காரரிடம் தெரிவித்திருக்கவேண்டியது அவசியம். அதுவும் அந்த ஆட்டக்காரர் 200 ஐ நெருங்கிக்கொண்டிருக்கும்போது, அதுவும் அந்த ஆட்டக்காரர் சீனியர் என்கிற போது இது பற்றி அவரிடம் முன்பே சொல்லியிருக்கவேண்டியது அவசியமாகிறது. இதை எப்படி ராகுல் ட்ராவிட் கணிக்கத் தவறினார் என்பது புரியவில்லை. இத்தனைக்கும் ட்ராவிட் பொறுமைக்கும் தீவிர அர்ப்பணிப்பு உணர்வுக்கும் எல்லா ஆட்டக்காரர்களுடன் கலந்தாலோசித்து முடிவு எடுப்பதற்கும் பெயர்போனவர். ஏதோ ஒரு அவசரத்தில் ஆலோசிக்காமல் எடுக்கப்பட்ட மோசமான முடிவாகத்தான் இதை என்னால் பார்க்கமுடிகிறது.

சகாரா டிவி இந்த முடிவு ட்ராவிட்டால் மட்டும் எடுக்கப்பட்டதல்ல; (காயத்தினால் ஆடாமலிருக்கும்) கங்கூலியுடன் கலந்தாலோசித்தே எடுக்கப்பட்டது என்று சொல்கிறது. அந்த முடிவை எடுப்பதற்கு முன்பு ட்ராவிட்டும் கங்கூலியும் பேசிக்கொண்டிருப்பதை க்ளிப்பிங்க்ஸில் காட்டுகிறது. அவர்கள் என்ன பேசிக்கொள்கிறார்கள் என்பது அவர்கள் இருவருக்கும் தவிர யாருக்கும் தெரியாது என்பதால் சகாரா என்ன வேண்டுமானாலும் சொல்லலாம். ஊடகங்கள் ஆட்டக்காரர்களுக்கிடையே ஏற்படும் கருத்து வேறுபாடுகளை ஊதிப் பெரியதாக்கி பரபரப்பு ஏற்படுத்த காத்திருக்கிறார்கள். சகாரா டிவியும் அப்படி முயல்கிறது என்றும் ஒரு சாரார் சொல்கிறார்கள்.

தனிப்பட்ட ஸ்கோரை விட அணியின் ஒட்டுமொத்த ஸ்கோரே முக்கியம் என்ற பேச்சும் இந்த நேரத்தில் எடுபடுமெனத் தெரியவில்லை. அப்படி ஒரு நிலையில் இந்திய அணி இருக்கவில்லை என்பதை கிரிக்கெட்டின் எந்த நிலை இரசிகரும் உணர்வார். குறைந்தபட்சம் இத்தனை ஓவரில் ஆட்டத்தை டிக்ளேர் செய்ய தீர்மானித்திருக்கிறோம் என்று டெண்டுல்கரிடம் சொல்வது ராகுல் ட்ராவிட்டின் கடமையாகிறது. அப்படிச் சொல்லியபின் அடுத்த சில பந்துகளில் அவர் 200ஐத் தொட முயன்றிருக்கலாம். அதில் வென்றிருக்கலாம்; தோற்றிருக்கலாம். அது வேறு விஷயம். அப்படிச் செய்திருந்தால் ட்ராவிட்டின் முடிவு இத்தனைத்தூரம் விமர்சனத்திற்குள்ளாகியிருக்காது.

டெண்டுல்கர் ஆட்டம் டிக்ளேர் செய்யப்படும் என்பதை தான் எதிர்பார்க்கவில்லை என்பதாகவும் ஆட்டம் டிக்ளேர் செய்யப்பட்டபோது தான் மிகுந்த ஆச்சரியமும் வருத்தமும் அடைந்ததாகவும் கூறியிருக்கிறார். பொதுவாக கடைசி ஒரு மணி நேரத்திற்கு முன்னதாக ஆட்டம் டிக்ளேர் செய்யப்படும் என்று தெரிந்திருந்தாலும் தனக்கு அது பற்றிச் சொல்லப்படவில்லை என்றும் சொல்லியிருக்கிறார்.

ராகுல் ட்ராவிட் டெண்டுல்கரிடம் சொல்லிவிட்டு டிக்ளேர் செய்திருக்கலாம் என்பதுதான் என் எண்ணமும். பாகிஸ்தானில் பாகிஸ்தானுக்கு எதிராக ஒருவர் முச்சதமும் இன்னொருவர் இரட்டைச்சதமும் ஒரே ஆட்டத்தில் எடுக்க இன்னும் எத்தனை ஆண்டுகள் காத்திருக்கவேண்டும்? ஓ ட்ராவிட்!

Share

ரொட்டித்துண்டும் இட்லிப்பானையும் – கவிதை

 

உபயோகப்படுத்தாத பழைய இட்லிப்பானை

என் கற்பனையையும்

கவிதைப் பிரயத்தனங்களையும்

ரொப்பி வைக்கும் நெளிந்த சேமிப்புக்கிடங்காக இருந்த காலத்தில்

குடியேறின எலிகள் இரண்டு, இளமையானதும்

பெட்டையொன்றும் ஆணொன்றும் என்றறிந்தேன்

குஞ்சுகள் ஜனிக்கவும்.

பானையில் பரவிக்கிடந்த

வெற்றுக்கற்பனைகளை வெளித்தள்ளி

வெற்றிடத்தை ஸ்தாபித்து

சிரிப்பும் கும்மாளமுமாய்

சண்டையும் சச்சரவுமுமாய்

தன்னிடத்தை ஊர்ஜிதப்படுத்திக்கொண்டது எலிக்குடும்பம்

பொழுதுபோகாத ஒருநாளில்

நானே எதிர்பாராத இரக்க உணர்வு

பானையின்மீது படர்ந்த நிமிடத்தில்

இரண்டு ரொட்டித்துண்டுகளைப் போட்டுவைத்தேன்,

மறுநாள்

மீண்டும் என் கற்பனைகளை எதிர்பார்த்து

காலியாகக் கிடந்தது இட்லிப்பானை.

Share

புலிநகக்கொன்றையினூடாக என் தாத்தாவின் நினைவுகள்

 
என்னுள்ளே என் தாத்தாவின் நினைவுகள் நீக்கமற நிறைந்திருக்கின்றன என்றேதான் நம்புகிறேன். என் தாத்தாவின் ஆளுமைகளை நினைக்க ஆரம்பித்தாலே மிக அதிக உணர்ச்சிவசப்படுதலுக்குள்ளாகி புல்லரிப்பு ஏற்படுவது எனக்கு எப்போதும் ஏற்படுமொன்று. இன்று எனக்கிருக்கும் அறிவுக்கு அடித்தளம் இட்டவர் என் தாத்தா. அதனால் இன்று நானிருக்கும் எந்தவொரு நிலைக்கும் அவர்தாம் மிகப்பெரிய தூண்டுதல். குடும்ப சமாச்சாரங்களில் என் தாத்தாவின் சில வீழ்ச்சிகளைப் பார்த்திருந்தாலும் காலநகர்வில் மனதுள் நிற்பதென்னவோ என் தாத்தாவைப் பற்றிய பிரமிப்புத்தான்.

நினைவலைகளை யார் யார் எழுதவேண்டுமென்பதில் என்னளவில் சில வரையறைகள் உள்ளன. அதனால் நினைவலைகள் என்று எழுதுவதை இயன்றவரையில் தவிர்ப்பது என் இயல்பு. இன்று என்னால் தவிர்க்க இயலாமல் போனதாகத்தான் உணர்கிறேன். அதற்குப் பி.ஏ. கிருஷ்ணன் காரணம். புலிநகக்கொன்றை காரணம். விஷ்ணுபுரம், பின் தொடரும் நிழலின் குரல், பாலிதீன் பைகள், ஜெ.ஜெ.சில குறிப்புகள் வரிசையில் என்றென்றும் மறக்கவியலாத ஒரு நாவலைப் படித்துக்கொண்டிருக்கிறேன் என்பது மட்டும் புரிகிறது. நாவலைப்பற்றிப் பிறிதொரு சமயம்.

என் தாத்தா, ஆர்க்கால் N. வெங்கட்ராமராவ், என்னுடன் விட்டுச்சென்ற அவரின் சில பால்யகால நினைவுகள் இன்று என்னைப் புரட்டிப் போட்டுவிட்டன. வேறெதையும் யோசிக்க விடாது என்னைப் பற்றிக்கொண்டுவிட்டன. இரண்டரை வருடங்களுக்கு முன்னால் இறந்துபோன அவரை புலிநகக்கொன்றையின் சில பக்கங்களில் நான் பார்க்க நேர்ந்தது, கொஞ்சம் விசும்பலுடன்.

என் தாத்தா நிறைய முறை எனக்குச் சொன்ன நினைவுகளுள் ஒன்று வ.வே.சு. ஐயருடனான அவரது பால்யகால பரிமாற்றங்களை.

என் தாத்தாவின் பூர்வீகம் சேர்மாதேவி. (சேரன்மகாதேவி). திருநெல்வேலிக்கு அருகிலுள்ள ஒரு கிராமம். அங்கு வ.வே.சு.ஐயர் ஒரு பள்ளி நடத்தி வந்தார். அந்தப் பள்ளியில் வ.வே.சு. ஐயரையும் அவரது மனைவியையும் ஏறக்குறைய தினமும் சந்திக்கும் மாணவர்களுள் என் தாத்தாவும் ஒருவர். வ.வே.சு. ஐயரின் ஆங்கிலப்புலமையை என் தாத்தா மெச்சியது நினைவுக்கு வருகிறது. அவரது ஆங்கில உச்சரிப்பு ஆங்கிலேயர்களின் உச்சரிப்புப் போன்றே இருக்குமென்றும் அதைப் பயன்படுத்தி ஆங்கிலேயன் போல மாறுவேடம் பூண்டு ஆங்கிலம் பேசி போலீஸிடமிருந்து தப்பித்ததாகச் சொல்வார் என் தாத்தா.

எப்போதெல்லாம் வ.வே.சு. ஐயரின் மனைவியை மாணவர்கள் சந்திக்கிறார்களோ அப்போதெல்லாம் மாணவர்களுக்கு, தங்கள் தோட்டத்திலிருந்த மாமரங்களிலிருந்து மாம்பழம் பறித்துத் தருவாராம் வ.வே.சு. ஐயரின் துணைவியார்.

வர்ணாசிரம முறையை வ.வே.சு. பின்பற்றவேண்டிய நிர்பந்தம் வந்ததையும் வேறு வழியில்லாமல் அதை அவர் ஒப்புக்கொண்டார் என்றதையும் தானே அதை நேரில் பார்த்ததுண்டு என்றும் என் தாத்தா சொல்லியிருக்கிறார்.

பின்பொரு சமயம் வ.வே.சு. ஐயர் குற்றாலம் சென்றபோது அவரது மகன் அருவியில் தவறி விழுந்ததாகவும் அவரைக் காப்பாற்ற வ.வே.சு ஐயரும் குதித்ததாகவும் அதில் இருவருமே பலியானதாகவும் என் தாத்தா சொல்லி, “வ.வே.சு ஐயர் நீச்சல்ல கில்லாடி.. அவர் ஒருதடவை கப்பல்லேர்ந்து மாறுவேஷத்துல தப்பிச்சு கடல்ல ரொம்பத் தொலை நீந்தியே வந்தாராம். அப்படி இருந்தும் அவரால தப்பிக்க முடியல. மகனைக் காப்பாத்த போய் அவரும் செத்துட்டார்” என்று சொல்வார்.

க்ளப்பிலும் மரத்தடியிலும் வ.வே.சு. ஐயர் பற்றிய பேச்சு வந்தபோது இதைப் பற்றி எழுத நினைத்திருக்கிறேன். நினைவிலிருந்ததை எழுதுவதில் தயக்கம் இருந்தது. என் தாத்தா சொன்னதை நான் மறந்து, எதையாவது மாற்றி எழுதிவிட்டால் அதனால் வரும் அவப்பெயர் அவருக்குப் போகவேண்டாம் என்று நினைத்தும் எழுதாமலிருந்தேன்.

பி.ஏ.கிருஷ்ணனின் புலிநகக்கொன்றை நாவலில் என் தாத்தா எனக்குச் சொன்ன வ.வே.சு. ஐயர் பற்றிய குறிப்புகள் எல்லாமே பதிவு செய்யப்பட்டிருக்கின்றன. என் தாத்தா சொன்னதில் அல்லது நான் கிரகித்துக்கொண்டதில் சிற்சில முரண்பாடுகள். (என் தாத்தா சரியாகச் சொல்லி நான் மறந்திருக்கத்தான் வாய்ப்புகள் அதிகம்.) அருவியில் தவறி விழுந்தது வ.வே.சு.ஐயரின் மகனல்ல. மகள். சுபத்ரா. வ.வே.சு. ஐயரும் அவரது மகளும் இறந்தது குற்றால அருவியிலல்ல. பாபநாசம் அருவியில். இதைத் தவிர மற்ற எல்லாமே – வ.வே.சு. ஐயரின் பள்ளியில் தரப்பட்ட பயிற்சிகள், பள்ளியின் சூழல், பள்ளியைச் சுற்றியிருந்த தோப்புகள், வர்ணாசிரம பிரச்சனைகள் – கதையில் பதிவு செய்யப்பட்டிருக்கிறது. இந்தப் பக்கங்களைப் படித்தபோது இந்த விஷயங்களை எனக்குச் சொன்ன என் தாத்தாவின் நினைவுதான் இருந்தது.

வ.வே.சு. ஐயரின் ஆங்கில உச்சரிப்புப் பற்றியும் மாறுவேடம் பூண்டு நீந்தித் தப்பித்தது பற்றியும் நாவலிலில்லை. இதுவும் உண்மையாக இருக்கத்தான் வாய்ப்புகள் அதிகம் என நம்புகிறேன்.

Share

அமீரக நான்காம் ஆண்டுவிழா அறிவிப்பு


வருகிற மே மாதம் முதல்வாரம் அமீரகத் தமிழிணைய நண்பர்கள் அமைப்பின் நான்காமாண்டு நிறைவுவிழா நடைபெறவிருக்கிறது. எல்லா வருடங்களையும் போலவே இந்த விழாவின்போது கணினியில் தமிழ் தொடர்பான செயல்முறைவிளக்கம்,குறுந்தகட்டில் தமிழ் மென்பொருட்களின் இலவச வினியோகம், கவியரங்கு, நூல் வெளியீடு ஆகியவை முக்கிய நிகழ்வாக இடம் பெறப் போகின்றன.

அமீரகத் தமிழ் அமைப்புக்களின் பிரதிநிதிகளும், முக்கிய பிரமுகர்களும் கலந்து கொள்ளும் இந்த

விழாவில் குறைந்தது 500 பேராவது கலந்து கொள்வார்கள் என்று எதிர்பார்க்கிறோம்.

இந்த விழாவின்போது வெளியிடுவதற்காக ஆண்டுவிழா மலர் தயாரிக்கும் வேலைகளிலும் நாங்கள் இப்போது ஈடுபட்டிருக்கிறோம்..இதற்காக தமிழறிஞர்கள்,ஆன்றோர் பெருமக்களிடமிருந்து ஆக்கங்களை வரவழைத்துக் கொண்டிருக்கிறோம்.

1000 பிரதிகள் அச்சிடப்படும் இந்த் ஆண்டு விழா மலரில் உங்களது ஆக்கமும் இடம் பெற வேண்டுமென்றால் வரும் ஏப்ரல் மாதம் 10ஆம் தேதிக்குள்ளாக உங்களது படைப்புகளை எனக்கு அனுப்பித் தரும்படி மிக அன்புடன் வேண்டுகிறேன். ஆண்டு விழா மலர் படைப்பு என தலைப்பிட்டு அனுப்பினால் மிக நன்றியுடையவனாவேன்.

அமீரகத் தமிழிணைய நண்பர்களின் ஆண்டு விழா மலரைச் சிறப்பிக்கும் வண்ணம் உங்கள் ஆக்கங்களை அனுப்பித தருமாறு மீண்டும் அன்புடன் வேண்டுகிறேன்.

மிக்க அன்புடன்,

ஆசிப் மீரான்

(அமீரகத்தமிழிணைய நண்பர்களின் மலர் குழுவினருக்காக)

நண்பர்கள் இந்த அறிவிப்பை அவர்கள் வலைப்பதிவில் பகிர்ந்துகொள்ள ஆசிஃப் மீரான் சார்பாக வேண்டுகொள் வைக்கிறேன்.

நன்றி.

Share

தொகுப்பு – கவிதை

காற்றில் ஆடும் சிறிய வேப்பஞ்செடியின் பாத்தியில்

மீந்திருக்கும் சிறுநீர் வாடை

காற்றோடு கலந்தடிக்கும்போது

வேப்பஞ்செடிக்காக விசனப்பட்டு

அம்மா சத்தமாய் வெய்வாள், என்

மௌனச்சிரிப்பு காற்றில் கலக்கும்

தொடர் ஏச்சுக்குப் பயந்து

ஓடும் என் கால் சத்தம் கேட்டுப்

பரபரப்படையும் அணில்

திசை தெரியாமல் மரம்தேடி

செடிகளில் மோதிச் செல்ல, கோபிக்காமல்

சிரித்து ஆடிய செடிகள்

என்னைப்போலவே குழந்தைமை தொலைத்து இன்று மரங்களாய்.

வெள்ளையை மறைத்துக் கரும்புகை பீடித்துச்

சவாலாய் நிற்கும் வீட்டின் சமையலறைப் பின்சுவரில்

மாங்காய்க்கொட்டைக் கிறுக்கல்களில்

ஒருவன் கெட்டவார்த்தை சொல்ல

மற்றவன் கலவிப் படம் வரைய

பெயர் சொல்லாமல் என் காதல் சொன்னேன்

பதிலாய் எவனோ வக்கிரம் சொன்னான்

மறுபதில் இப்போதெழுத

பள்ளியில்லை; சுவரில்லை

படிக்க அவனில்லை; புரிய அவளில்லை

மேலும், அந்த நான் இல்லை

ஞாபகங்கள் உந்தித்தள்ள

வழியில் வீழ்ந்துகிடக்கும் காய்ந்த சருகுகளில் கண்கள் குத்தி

மெல்ல நடக்கின்றேன்

கைவிட்டுப் போன என் வீடு

வெளிச்சுவரில் புதிய கரிக்குச்சிப் படங்களோடும்

உட்புறச்சுவர்களில் மோதும் அந்தரங்க நினைவுகளோடும்

இன்னும் அங்கே இருக்கிறதாம்

இந்தக் கவிதை அமீரக அண்டுவிழா மலரிலும் வெளியாகியிருக்கிறது. ஆசிஃப்மீரானுக்கு நன்றி பல.

Share