Archive for கவிதை

ஒன்று நீங்கலாக… – கவிதை

என்றோ தூக்கியெறிந்த

வேண்டாத பப்பாளி விதைகள்

மரங்களாக நிற்குமழகைக்

காணும்போதெல்லாம்

மண் பெருமை உணர்ந்தாலும்

வீட்டுக்குள் ஒருபிடி மண்ணில்லை

என்பதுவும்-

ஒரு காலத்தில்

நெல்லிக்கொம்பு மிதந்த கிணறு

தூர்வாரச்சொல்லி

பழம்பெருமையோடு மட்டும்

காத்திருத்தல்

காணும்போதும்-

இடதும் வலதுமாய்

தலையைத் திருப்பி

சொறிதலைக்

கடித்துச் சுகம் காணக் கடினப்படும்

வீட்டு நாயின்

தினக்குளியலும்-

பத்தாவது பக்கத்தில் பிரிந்து

காற்றில் பக்கங்கள் சடசடக்க

குப்புறக் கிடக்கும் புத்தக

நினைவும்-

செதுக்கிவைத்த தோல்வியெனினும்

தொடர்ந்துகொண்டே இருக்கின்றன

சில எத்தனங்கள், கூடவே

விதிவிலக்காய் இருந்து

குமைக்கின்றன

எல்லா இரவுகளும்

Share

உங்கள் பார்வையும் என் பதிலும் – கவிதை

சிரிக்கும் ஓநாய்

பச்சப்புள்ள

தந்திரக்கார நரி

விஷமுள்ள பாம்பு

வெள்ளந்தி

கடுவன் பூனை என

என் நிலை மாறிக்கொண்டே

இருப்பதான உங்கள் குற்றச்சாட்டுக்கு

என் பதில் என்னவாய் இருக்கமுடியும்

என் நிலைக்கண்ணாடி

எப்போதும்

என்னை எனக்கு

வெள்ளையாகத்தான் காட்டுகிறது

என்பதைத் தவிர?

Share

நாடோடி – கவிதை

இடது மேல் மூலையில்

மின்னொளிர் ஊதுபத்தி

தொடர்ந்து பேனா, குறிப்பெடுக்க தாள்

கைகட்டிய விவேகானந்தர்

கணினி

தீபாரதனை மணி சகிதம் விர்ச்சுவல் பூஜை

அரட்டைக்கு இயர்·போன்

ஸ்க்ரீன் சேவராய் குடும்பப்படம்

எஸ் எம் எஸ்ஸில் அதிரும் கைத்தொலைபேசியென

மர மேஜையின் நான்கு மூலைகளுக்குள்

சுருங்கிவிட்டது

உலகம்

வரவழைத்துக்கொண்ட சந்தோஷத்துடன்

சின்னச் சின்னச் சண்டைகள்,

உயிர்ப்பகிர்தலின்றி.

Share

ரங்கோலி – – கவிதை

கூடுதல் அழகு,

இடப்பட்ட வெள்ளைப்புள்ளிகள்

சுற்றி இழுக்கப்பட்ட

நெளிகோடுகள் காட்டிலும்

சிக்கிச் சிலிர்த்திருக்கும்

நீர் தெளித்த பழுப்பு நிறத் தரை

Share

நதி நீராலானது மட்டுமல்ல – கவிதை

நதி இறந்துவிட்டது என்கிறார்கள்

நீரில்லை என்கிறார்கள்

காய்ந்த மீன்கூடு சொருகிக்கொண்டிருக்கும்

மணல் காட்டுகிறார்கள்

மீன்கொத்தி பார்த்து

வருஷமாகிறது என்கிறார்கள்

நதியின் கரைகளில்

வெறுமையைக் காட்டுகிறார்கள்

பசுமையில்லாத ஊரைக் காட்டுகிறார்கள்

ஊர்ச்சாத்திரை கூட்டாமல்

பூட்டப்பட்டிருக்கும் கோயில் காட்டுகிறார்கள்

கடைசியில்

ஒட்டுமொத்தக் காரணமாய்

நதி இறந்துவிட்டதைக் காட்டுகிறார்கள்

தட்டிக்கொள்கிறேன்

என்றோ

ஆடிப்பெருக்கு நிலாச்சாப்பாட்டிற்குப் பின்

கட்டிப் புரண்டபோது

ஒட்டிக்கொண்ட மண்துகள் முதுகில்

இறக்காது இந்த நதி

என் தலைமுறைக்கேனும்.

Share

மீண்டுமொரு கனத்த இரவு – கவிதை

இரண்டாம் முறையாய்

இன்னொரு கனத்த இரவு

தீவிரமாக மழை பெய்த ஒரு நாளில்

தூரத்தில் நிலா பார்த்துக்கொண்டே

கழிந்திட்ட அந்த இரவுக்குப் பின்னர்

சகஜமாகிப்போனது

உடல் தொடுதல்

காதல் பரிமாறிக்கொள்ள மறந்ததில்லை

பயந்து பயந்து தொட்டுக்கொண்ட நாள்கள் போய்

தொடுவதற்காகவே சந்தித்துக்கொண்ட நாளிலும்கூட

எந்தவித முகாந்தரமுமில்லாமல்

காரணங்களைத் தேடிச் சொல்லி

விலகிய நாளிலும்

உள்ளங்கையில் உடல்வாசம் இருந்தது

படுக்கை விரிப்பு கசங்காமல்

விரித்தபடியே இருந்தது

இன்னொரு காதல் வரும்வரை

முதல் காதல் ஆழமென்பார்கள்

ஏற்கத்தான் வேண்டியிருக்கிறது

இரண்டாம் கனத்த இரவிலும்கூட

முதல் காதல் தொலைந்த இரவைப் பற்றியே

யோசித்துக்கொண்டிருப்பதால்

Share

இளமையின் விளிம்பில்

இளமையின் விளிம்பில்
—ஹரன் பிரசன்ன

சிணுக்கெடுத்த பின்
சுருட்டி எறிந்த முடிக்கற்றை
மூலையில் முட்டிக்கொண்டிருப்பதிலிருந்தும்
முகங்காட்டும் கண்ணாடியின்
ஸ்டிக்கர் பொட்டுத் தடங்களிலிருந்தும்
கல்கட்டிக்கொண்டு தொங்கும்
பாம்புப்புடலைத் தோட்டத்தின் வழி வீசும்
ஈரக்காற்றிலிருந்தும்
மீண்டு
படியிறங்க
கண்ணை உறுத்துகிறது
எதிர்வீட்டுக்கொடி

Share

கண்ணில் நிற்கும் துளிகள்

கண்ணில் நிற்கும் துளிகள்
–ஹரன்பிரசன்னா

இரட்டைக் கோட்டுக்குள் சிறைபடாமல்
நான்கு கோடுகளுக்குள் அடங்காமல்
பிதுங்கி வழியும் எழுத்துகளை
சலிப்போடு
இரப்பர் கொண்டழிக்கும்
சிறுகையைப் பற்றி முத்தமிட
வெறிக்கும் சிறுமிக்கு
வாய்திறக்காமல் ஒரு வார்த்தை-
ஒன்றிலிருந்து நூறுவரை
சும்மா எண்ண,
வேண்டியிருக்கிறது ஒரு தனிப்பொழுது.

Share